Nerwy i płacz

Cześć wszystkim!

Wiem, minęło niewiele czasu od ostatniego wpisu, ale poprostu w moim życiu tyle się dzieje, że już nie wiem co mam robić. Pisanie tego poniekąd pomaga mi uspokoić emocje.

Czuliście się kiedyś ograniczani? Pamiętacie jak złościliście się na osoby, które chciały dla was dobrze? Chyba każdy przeżył okres w swoim życiu, kiedy nienawidził z całego serca najbliższych mu osób. Jedynych ludzi, których obchodziło wasze życie. Jak się czuliście, kiedy chcieliście coś zrobić a nie mieliście do tego możliwości, bo ktoś wam je ograniczył? Zakładam, że byliście wściekli albo smutni.  

A może pamiętacie ten moment w którym zrozumieliście, że źle zrobiliście? Sami się siebie wstydziliście, niektórzy z was (w tym ja) bezskutecznie próbowali wymazać ze swojej głowy wyrzuty sumienia. Po jakimś czasie zapomnieliście o tym o się stało i żyliście dalej, ale staraliście się tego błędu kolejny raz nie popełnić. 

A może zdarzało się, że nie rozumieliscie gdzie go popełniliście, lub na czym on polegał? Obrażaliście się na rodziców i nauczycieli za kary na które podobno nie zasłużyliście i kłóciliście się z nimi o własne racje? Wtedy jedna część z was mogła zacząć zachowywać się agrasywnie, a druga popadała w bezsilność i zaczynała płakać.

Chyba byłam tym drugim typem. Nawet jeśli wiedziałam, że nie powinnam albo nie chciałam pokazywać swoich słabości. Musiałam, inaczej się nie dało. W sumie, mam tak do tej pory, ale od dobrych dwóch, może trzech lat zaczynam się śmiać. Co z tego, że ludzie uważają mnie za idiotkę, bo wiecie: 'Ona płacze i się śmieje jednocześnie, napewno ma coś nie tak z głową.' nie umiem jakoś teraz z tym skończyć. Wydaje mi się, że inni myślą wtedy, że płaczę że śmiechu, czy coś.

Ale wiecie co? Nie warto się przejmować opinią innych. Poprostu, niektórzy ludzie oceniają cię po jednym zachowaniu, drudzy są zazdrośni i specjalnie mówią ci przykre rzeczy. Czy kiedykolwiek rodzice lub ktoś bliski powiedział któremuś z was, że jesteście beznadziejni i do niczego się nie nadajecie? Przestaliście się do nich odzywać, bo was urazili? A może też im wygarnęliście co o nich myślicie? 

A może powiedział wam ktoś kiedyś, że na coś nie zasłużyliście, a wy tak bardzo się staraliście? Czuliście się wtedy niedocenieni, bo pomimo ciężkiej pracy i tak się nie udało. Narastała w was złość na cały świat, staliście się dla wszystkich opryskliwi i obwinialiście wszystkich dookoła. Wszyscy to znamy.

Namnożyło się trochę tych pytań, więc nie będę przedłużać.

Trzymajcie się.

Clumsy girl jest teraz offline xxc

Przeciwieństwa losu.

Cześć wszystkim!

Z początku mówię, że wpis może być niepoprawny gramatycznie i logicznie.

Mieliście kiedyś tak, że najpierw jest wszystko ok, a chwilę później wszystko się sypie? Czy kiedykolwiek wasze starania poszły na marne, a wasze plany legły w gruzach? 

Widzieliście kiedyś na filmikach jak huragan niszczy wszystko co napotka na swojej drodze? Żywioł nie oszczędza nikogo i niczego- niezależnie od tego kim, lub czym jest. Robi to, do czego został stworzony. Taki jest świat.

Zastanawialiście się kiedyś jak to jest, kiedy rodziny tracą dach nad głową? Jak tracą najbliższych? Zapewne wszystko w życiu staje się potwornie trudne.

To jest okropne uczucie. Tracicie wszystko co macie. Zmieniacie się, ponieważ ta sytuacja zmusiła was do patrzenia na świat innymi oczami niż dotychczas. Próbujecie znaleźć winnego tego całego syfu w którym się znaleźliście. Zazwyczaj jesteście to wy, albo bliskie wam osoby. Wybuchają przez to liczne konflikty, których nikt nie chce, ale jednak nie ośmiela się ich przerywać.

W taki sposób ludzie rozchodzą się. Często zdarza się, że tego żałują, ale powrotu już nie ma. Nigdy już nie będziecie tacy jak kiedyś. Być może będziecie pluli sobie w twarz, że to wasza wina, że zrobiliście okropnie, że tylko ranicie ludzi i takie tam. Wielu z was przez to miewa myśli samobójcze. Jakiś czas temu zrozumiałam, że to całkowicie denne, sprawiłabym przykrość moim najbliższym. Przyjmijmy, że was już nie będzie; mogą cierpieć przez to wasi najbliżsi, nawet tacy, którzy wydawali być się oziębli albo obojętni. Wiecie co się wtedy dzieje? Następuje reakcja łańcuchowa. Oni zaczynają się obwiniać, popadają w depresję, niektórzy z nich ciągną to dalej i ciągnie się w to nieskończoność. Takie jest życie.

Jednego dnia może wam się zdawać, że je kochacie, a drugiego nienawidzicie z całego serca.

Szczerze, przeżywałam to tysiące razy. Dziesiątki razy próbowałam że sobą skończyć. Dopiero niedawno zrozumiałam co głupiego robiłam. Niezależnie od tego, co się dzieje w naszym życiu powinniśmy szukać choć jednego dobrego aspektu i trzymać się przy nim. Nie przy wadach i niepowodzeniach.

Zgadnijcie kto powiedział mi coś tak mądrego. Przyjaciółka. Osoba, która ma równie niestabilna sytuację w życiu co ja. Może nawet gorszą. Pomimo tego stara się pomagać innym. Często jej nie wychodzi, przez to często jest smutna. Myśli, że jest beznadziejna, ale w rzeczywistości jest jedną z najrozsądniejszych osób jakie znam.

Powinniśmy żyć teraźniejszością. Zapomnieć o tym co się stało. Nie myśleć o tym co będzie. Wiecie dlaczego? Bo los jest okrutny. Nie ważne jak się staracie, ile macie pieniędzy, jakiej jesteście narodowości czy orientacji. Los każdemu z nas kiedyś zepsuł bądź zepsuje życie. Jest jak huragan. Nikogo nie oszczędza.

Nie ma pytania na dziś.

Trzymajcie się.

Clumsy girl jest teraz offline xxc

Złe dni

Cześć wszystkim!

Mieliście kiedyś tak, że wyraziliście własne zdanie a ktoś obraził się na ciebie, twierdząc, że to on ma rację i uraziliście go swoją opinią?

Niestety tak.

Miałam dzisiaj ciężki dzień i strasznie źle się czuje, dużo płakałam i nawet nie mogłam się skupić na codziennych czynnościach. Nie wiem czy to przez niedobór snu, bo ostatnio praktycznie wcale nie śpię (chociaż przyjaciołom mówię, że dobrze mi się spało, bo nie chcę ich martwić) od dobrych dwóch tygodni mam okropne koszmary i poprostu nie chce.

Nie dość tego, osoba która wydawała się doskonale mnie rozumieć, obraziła się za to, że jej ship nie istnieje.

Przeżyłam dzisiaj dużo kłótni, zarówno jak i w internecie, jak i w świecie rzeczywistym i poprostu mam dość. 

Pisząc ten wpis mam nadzieję że wszystkie negatywne emocje chociaż w niskim stopniu ze mnie wyparują. 

Czasem myślę, że rok 2020 to jakiś żart. Cała ta panika o WW3, koronawirus, coraz gorsze kłótnie i wiele równie głupich i denerwujących rzeczy. Nie wiem jak wy, ale nienawidzę tego roku z całego serca. Chciałabym go przeskoczyć i nie pamiętać co się stało, albo zapaść w śpiączkę i obudzić się kiedy wszystko się unormuje.

Chyba nigdy tutaj nie napiszę jakiegoś normalnego wpisu...

To śmieszne, bo jeszcze kilka godzin temu kłóciłam się o to czy warto o coś walczyć czy odpuścić bo komuś się tak podoba. Wybrałabym wtedy pierwszą opcję, ale teraz jestem taka słaba, że nie wiem już co myśleć. Naprawdę.

A wy,

Jak oceniacie ten rok i dlaczego?

Przepraszam, że ten wpis jest taki denny. Pewnie za jakiś czas go usunę.

Trzymajcie się i uważajcie na siebie.

Tymczasem ja przepraszam was za wszystko.

Clumsy girl jest teraz offline xxx

Macie przyjaciół?

Cześć Wszystkim!

Stwierdziłam, że napiszę posta o moich przyjaciołach (Których mocno kocham!😍) 

To dzięki nim jestem silna, i wiem, że mogę im zaufać.

Wspierają mnie, i bardzo jestem im za to wdzięczna.

Popierają moje decyzje, nieważne jakie by były. (No chyba, że naprawdę są tragiczne)

Zawsze mogę na nich liczyć.

Chyba każdy ma kogoś takiego.

Chyba.

Dlatego chcę żądać wam to pytanie:

Macie przyjaciół?

Jeśli tak, to szanujcie ich i nie pozwólcie, żeby od was odeszli.

Sama się kiedyś przekonałam, że nie jestem dobrą przyjaciółką (bo jestem samolubna - tak m.in). 

Dlatego od pewnego czasu staram się być miła i pomocna, taka jaka powinnam być.

Bo dopiero niedawno zrozumiałam, że w mojej sytuacji rodzinnej, przyjaciele są dużo lepsi od rodziny.

Więc pamiętajcie, że jeśli macie wspaniałych przyjaciół, róbcie wszystko żeby ich utrzymać przy sobie.

Clumsy girl jest teraz offline xxx

Uroki małych dzieci.

Cześć wszystkim, znowu!

Stwierdziłam napisać kolejnego posta, bo jestem naprawdę zła.

Byliście kiedyś tak wściekli, że chcieliście kimś rzucić o ścianę, wyrzucić go przez okno albo jak najszybciej się go pozbyć? Właśnie tak się czuję.

Pierwszy raz od dłuższego czasu mogłam grać na laptopie i akurat przyjechała moja siostra cioteczna. Ma dwa lata.

Z początku było okej, ale kiedy zobaczyła, że gram, to zaczęła rzucać we mnie ostrymi rzeczami, jakimiś kamieniami i Bóg wie czym jeszcze.

W końcu przestałam na to reagować.

Wiecie to zrobiła?

Zaczęła walić w szafę z pięści, a później wbiegła w nią, tak jakby chciała wyważyć drzwiczki.

I zaczęła ryczeć.

Płakała dobre 10 minut, aż w końcu jej mama po nią przyszła i kazała mi zejść z laptopa i wyjść z pokoju.

Jak tylko wyszłam, dziecko przestało wydawać jakiekolwiek dźwięki.

Mała, ale manipulować już umie.

Jestem teraz zła, bo teraz ona jest w centrum zainteresowania, a ja muszę siedzieć na zimnym korytarzu z bolącą głową i brzuchem.

A wy,

Byliście na kogoś mega źli?

Ja już wiem, że tak.

Dobrze, wiem to dziecko,że ma chyba dwa lata ale to nie oznacza, że ja mam przez nią cierpieć.

Wiecie co powiedziała jej mama kiedy wyganiała mnie z pokoju?

Dzieci nie mają przywileji, a granie to lasowanie mózgu!

(Grałam całe pięć minut)

A jak powiedziałam, że jej dziecko rzuca we mnie jakimiś nożami to powiedziała;

To tylko dziecko, ona może robić takie rzeczy bo nie jest tego świadoma.

Ta jasne, nieświadoma. 

Ciekawa jestem kto mi zapłaci odszkodowanie jak mi tymi swoimi nożykami zrobi coś z oczami. (Już tak próbowała, ale uciekłam!😮)

Idę cierpieć dalej.

Clumsy Girl jest teraz offline xxx 

PS. Macie jakieś metody na złość i stres?

Często płaczecie z nerwów?

Cześć wszystkim!

Spędzając dziennie kilka godzin na różnych portalach społecznościowych, grach i wielu innych, zauważyłam coś.

Nie wiem jak to bardziej określić, ale zauważyłam, że ludzie będąc anonimowi częściej otwierają się przed nami.

Dosłownie przed chwilą zobaczyłam wpis, w którym ktoś pyta się czy często płaczemy, jak jesteśmy źli.

Wiecie co?

Była tam masa komentarzy o treści : "Tak!" , "Tak, zawsze płaczę i denerwuje mnie to jeszcze bardziej" itp.

Też tak mam, szczególnie w ostatnim czasie.

Nie mam pojęcia czym to jest spowodowane, ale tego nienawidzę.

A wy,

Często płaczecie jak się denerwujecie?

Naprawdę chciałabym wiedzieć, czy oprócz mnie i masy osób pod tamtym wpisem są osoby które tak mają.

Będąc w sieci zauważyłam również hejterów, dużo, dużo, dużo i jeszcze raz DUŻO hejterów.

Nie wiem co jest takiego fajnego w obrażaniu, pouczaniu (oczywiście w ten zły sposób) i wyśmiewaniu innych osób, których się nawet nie zna.

Bo np;

Ktoś: stara się, żeby coś wyszło mu jak najlepiej umie.

Hejter: (w komentarzu) Fu! Ale brzydkie, weź nad tym popracuj! Nie umiesz a wstawiasz takie rzeczy!

Ktoś: Pracowałem.

Hejter: Widocznie za mało! Lepiej to usuń, bo ludziom to oczy powypala!

Nie wie jak bardzo ta osoba starała się nad tym, pewnie sam nigdy nie podjął się takiej czynności i nie wie jakie to może być ciężkie, a hejtuje. Moim zdaniem takie zachowania powinno się tępić.

Spotkaliście się kiedyś z hejtem? / Byliście hejtowani?

Tym pytaniem kończę wpis i czekam na wasze komentarze.

Clumsy Girl jest teraz offline xxx

Czy da się naprawić własne wady?

Cześć Wszystkim!

Wczoraj, moja przyjaciółka, Aiash powiedziała mi coś, co nawet trochę mnie wkurzyło.

Cały czas mówi o moich wadach.

Nawet jeśli czegoś nie potrafię, nie powinna mi wypominać tego za każdym razem.

Teraz mam zamiar dokonać mojego postanowienia i zrobić to, czego rzekomo nie umiem wykonać 🤷.

We wtorek napiszę wam jak mi poszło, no chyba, że coś pójdzie nie tak...

To wtedy notka będzie prawie od razu 😂.

Możecie trzymać za mnie kciuki ! 

A wy,

Próbowaliście kiedyś zmierzyć się ze swoimi wadami?

Szczerze, to będzie mój pierwszy raz.

Trochę się boję, że się nie uda.

Czuję się tak, jak idąc na lekcję historii- nigdy nie wiem czy będę pytana, czy ktoś w ogóle będzie pytany, czy pani doczołga się do sali czy nie.

Właśnie, nic nie wiadomo.

Dlatego nigdy nie róbcie nic pochopnie i przemyślcie swoje decyzje kilka razy przed ich podjęciem. 

Naprawdę, później możecie żałować, więc lepiej posłuchajcie się Najbardziej Niezdarnej Dziewczyny na świecie, która wiele razy żałowała swojej decyzji.

Pamiętam, jak Mathius powiedział mi coś mądrego, a było to jakoś tak;

Miał nieciekawą sytuację, pokłócił się z bliską mu osobą, a później przyśniło mu się, że ta osoba zmarła.

Co zrobił?

Od razu do niej zadzwonił. Ucieszył się, że słyszy jej (tej osoby) głos. Przeprosił ją za wszystko, co jej powiedział.

Zanim powiecie coś bliskiej wam osobie, pamiętajcie, że życie jest nieprzewidywalne i nie wiadomo, co może tą osobę spotkać następnego dnia. Zadajcie sobie pytanie- Co by było gdybym ją stracił? Jakie byłoby moje życie bez niej? Jak byście się czuli z wiedzą, że przez wasze nieprzemyślane słowa, ktoś może sobie zrobić krzywdę?

Clumsy Girl jest teraz offline.

Cześć Wszystkim!

Postanowiłam założyć bloga.

Tego bloga.

Chcecie wiedzieć dlaczego?

Widzieliście kiedyś, jak ktoś potrząsa butelką coca-coli a później ją odkręca i wszędzie jest piana? Tak właśnie się czuje. Mam za dużo do powiedzenia, ale nie mam komu tego powiedzieć tak, żeby nie uznali mnie za wariatkę.

Czasem myślę, że eksploduję.

Dlatego ten blog będzie anonimowy, nie chcę mówić o tym wszystkim moim przyjaciołom, po co im zawracać głowę. Poza tym, nie chcę ich stracić.

Kiedyś mama mi poradziła, żebym zaczęła pisać pamiętnik, powiedziała, że będę miała później fajne wspomnienia, itd.

No i zaczęłam go pisać. 

Doszłam do trzech-czterech wpisów, ale przestałam to robić. Uznałam to za bezużyteczne.

Każdy wpis wyglądał mniej więcej tak;

Dzisiaj był sprawdzian z historii, chyba dostanę jedynkę. Jutro sprawdzian z fizyki i kartkówka z regilii. Na co komu kartkowki z religii?! Zaczęłam czytać fajną książkę, która okazała się nudna. Jestem zmęczona. Dobranoc.

To nie wygląda na profesjonalne wpisy. Raczej jak notatki kogoś, komu się nie chce.

Potrzebowałam, żeby ktoś to przeczytał.

Właśnie dlatego tutaj jestem.

A odchodząc od tematu...

Jakie jest wasze hobby?

Ja uwielbiam pisać książki, chociaż żadnej nigdy nie dokończyłam, dlatego czasami jak mam wenę, piszę wszystko do jednego rozdziału. Jak w końcu się tego nazbiera może kiedyś wam to pokaże.

Kocham muzykę. Najbardziej k-pop, ale nie jestem psychofanką i nie biję kogoś, jeśli za tym nie przepada.

Czasem fotografuję, nawet mam konto na instagramie, ale wam nie podam nazwy, bo odkrylibyście moją tożsamość 😮

Jestem w stu procentach tolerancyjna pod każdym względem ((:

To ja będę to już kończyć, a wy trzymajcie zdjęcie zrobione przeze mnie około dwa tygodnie temu. 

Clumsy girl is offline xxx